تجزیه و تحلیل زیست محیطی پلاستیک های مورد استفاده در تجهیزات حفاظت از محیط زیست

محیط قابل استفاده برای پلاستیک در تجهیزات حفاظت از محیط زیست عمدتاً به مقاومت در برابر خوردگی مواد، مقاومت در برابر دما، مقاومت مکانیکی و شرایط عملیاتی واقعی تجهیزات بستگی دارد. در پروژه های مهندسی محیطی مانند تصفیه گازهای زائد، تصفیه فاضلاب، تصفیه شیمیایی فاضلاب، و حمل و نقل اسید/قلیایی، مواد پلاستیکی به دلیل وزن سبک، مقاومت در برابر خوردگی خوب و سهولت پردازش به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال، پلی پروپیلن (PP) برای بسیاری از برج‌های شستشوی گازهای اسیدی/قلیایی، مخازن ذخیره‌سازی مواد شیمیایی و تجهیزات تصفیه فاضلاب مناسب است و در هنگام تماس با رسانه‌های خورنده مختلف، سازگاری خوبی از خود نشان می‌دهد. پلی وینیل کلراید (PVC) معمولاً در لوله‌های زهکشی، مجاری تهویه و برخی از سیستم‌های انتقال مواد شیمیایی با دمای پایین استفاده می‌شود، اما مقاومت در برابر حرارت و مقاومت آن در برابر ضربه تا حدودی محدود است. پلی اتیلن (PE) چقرمگی و مقاومت خوبی در برابر ضربه دارد و آن را برای برخی از خطوط لوله انتقال فاضلاب، ظروف ذخیره سازی مایعات و تأسیسات پشتیبانی در فضای باز مناسب می کند. پلی وینیلیدین فلوراید (PVDF) دارای مقاومت شیمیایی بالا در برابر خوردگی است و می تواند در برخی از شرایط بسیار خورنده که نیاز به پایداری مواد بالایی دارند استفاده شود. در کاربردهای عملی، محدوده قابل اجرا را نمی توان تنها با نوع پلاستیک تعیین کرد. همچنین تجزیه و تحلیل ترکیب رسانه، غلظت، دما، فشار و زمان تماس ضروری است. به خصوص در هنگام تصفیه محلول های اسیدی و قلیایی با غلظت بالا، فاضلاب های حاوی حلال های آلی یا گازهای زائد پیچیده صنعتی، سازگاری بین مواد و محیط باید از قبل تأیید شود تا از پیری، تغییر شکل، ترک خوردن یا نشت تجهیزات به دلیل انتخاب نادرست مواد جلوگیری شود.

 

دمای محیط، استرس تجهیزات، آب و هوای بیرون و شرایط عملیاتی طولانی مدت نیز به طور مستقیم بر عملکرد پلاستیک در تجهیزات حفاظت از محیط زیست تأثیر می گذارد. در محیط های عملیاتی با دمای بالا، برخی از پلاستیک ها مستعد نرم شدن، کاهش سفتی یا تغییرات ابعادی هستند. بنابراین، محدوده قابل اجرا باید بر اساس دمای کار طولانی مدت مواد و الزامات طراحی تجهیزات تعیین شود، نه اینکه صرفاً بر روی داده های کوتاه مدت مقاومت دما تکیه شود. هنگامی که از تجهیزات در خارج از منزل استفاده می شود، ممکن است برای مدت طولانی در معرض نور خورشید، باران، باد، ماسه و نوسانات دما قرار گیرند. برخی از پلاستیک‌ها ممکن است پیر شوند، شکننده شوند یا در اثر اشعه ماوراء بنفش، خواص سطحی خود را کاهش دهند. بنابراین، مصالح با مقاومت در برابر آب و هوا باید بر اساس وضعیت واقعی انتخاب شوند یا اقدامات حفاظتی مناسب مانند سایه، پوشش های محافظ و سایر اقدامات حفاظتی مناسب انجام شود. برای تجهیزات حفاظت از محیط زیست که نیاز به مقاومت در برابر فشار، ضربه یا بارهای مکانیکی خاصی دارند، استحکام، سختی، ضخامت و قابلیت اطمینان اتصالات باید به دقت در نظر گرفته شود تا از تغییر شکل و آسیب ناشی از استرس طولانی مدت یا نصب نادرست جلوگیری شود. علاوه بر این، در سناریوهایی مانند حوضچه‌های تصفیه فاضلاب، برج‌های تصفیه گازهای خروجی و تجهیزات ذخیره‌سازی مواد شیمیایی، باید به سازگاری بین پلاستیک‌ها و اجزای پشتیبان مانند مهر و موم، لوله‌ها و شیرها توجه شود تا از عملکرد پایدار کل سیستم اطمینان حاصل شود. به طور کلی، پلاستیک های مورد استفاده در تجهیزات حفاظت از محیط زیست برای محیط های مختلف خورنده و شرایط صنعتی معمولی مناسب هستند. با این حال، اثربخشی آنها ارتباط نزدیکی با انتخاب مواد، کیفیت ساخت، روش‌های نصب و مدیریت نگهداری دارد. تنها با انتخاب مواد مناسب بر اساس شرایط عملیاتی خاص و بازرسی منظم سطوح تجهیزات، اتصالات جوشی، نقاط اتصال و مهر و موم می توان خطر خرابی تجهیزات را کاهش داد و عمر مفید آن را افزایش داد.